Рэпы-залепы

(Sasha Mad)


опубликовано на neo-lit.com


Быць супраць

Дык пачасту’ця мяне

чырвоным мясам верша!

…………………………..

Ведаю самае галоу’нае слова.

Гэтае слова – “Супраць”.

Яно тлумачыцца – “Быць”.

 

Пападанка.

- Дык як жаж быць?

Калi няма чаго рабiць - хадзi на пiва,

чакай вячэры - гуляць з сабакам,

абавязкова сэксуйся ракам...

- Дык пiць цi ня пiць?

Пiй! Ня шкодзiць калi да дупы годнасьць...

Каб вырашыць быць сярод тых,хто супраць,

падсьвядомасьць спытай - сваю сутнасьць:

Народзiу"ся дзе я,калiсьцi,навошта -

я буду змагацца,бо пакуль што вош я...

................................

Хутка мы мы пойдзем у"се разам да Волi

ды станем пад сьцягам бок-обач у тым самым полi,

дзе крочыу"калiсьцi Кастусь шляхам фарным...

.....................................

Калiсьцi памрэм. Але гэта ня варта

лiчыць перашкодай да лёсу пау"станьца...

Дык быць цi ня быць?Вырашай "пападанец"...

 

Лист з гета.

Яны плюшчыли насы аб шкло -

й ня мели аниякага даверу.

Я размау’ляу’ з ими ветлива,

як з суседскими дзецьми…

……………………………

Пакрысе яны супакоилися.

Так.Павинны падаць цягник

й яны ад’едуць

сидзючы па-шасьцёра па лавах

раптам ачуняючы на прыпынках

й зноу’ку засынаючы на доу’гих перагонах…

……………………………………………….

А у’чора надышоу’ лист.

Яны пишуць,што не хапае хлеба

й зусим няма тлушчау"…

 

Залепа.

- Цi ёсьць гэта кропка на гэным сьвеце?

Гета - гэта месца,дзе вы жывеце.

Вось гэта и вось гэта нагадвае гета.

Адгэтуль ды дагэтуль - усё разам - гета.

Калi дазвол рабiць толькi гэта ды гэта -

гэта i ёсьць тое самае гета.

Калi "крок у бок" ды ты месьцiшша "где-то" -

гэтаж i ёсьць найсапрау"днае гета!

- Жывем як i жылi адвеку дагэтуль.

Нiколi ня чулi пра нейкае гета...

Хадзiлi да працы,на пiва ды у" поле.

Калi сумавалi - хвiлiнку,ня болей!

Ды нам што пакуль iснавала дагэтуль

зусiм не нагадвае гэнае гета...

.............................

А каб вас халера!Спыняю залепу.

 

Тычуць.

Тычуць адзін адному.

Ты – гавораць .Я злуюся

з гэткага звароту –

ну вядома мы – тыбыльцы!

.........................

Ці ты? – запыталі ў ЯГО.

Дык ЁН моўчкі пракрочыў

скрозь нас;з бліскучымі рэбрамі...

 

Падобныя на самазабойцау".

Ты гэта "ты" калi крочыш да Волi.

А калi ты ясi цi сьпiш,

калi табе таго што ёсьць даволi -

тады,няма мовы,ты - "вы"!

Спытай сабе: цi я - "я"?

.......................

Нават ня пазнаю навакольля...

"Ты" -гэта мы,а яны - "вы",

у тым лiку таму,што ня ведаюць мо-вы...

.....................................

Сумна у" "рэспублiцэ" нумар тры.

Сумна таму,што няма кiу"басы

даражэе бульба,

ня лётаюць птушкi,зьнiклi каты...

...Дык хто застанецца? Вядома "мы":я ды ты,

падобныя на самозабойцау"...

 

Шмат сала.

А беларусы нікога ж не маюць,

Няхай жа хоць будзе Янка Купала.

“Я не паэта.” Я.Купала

 

Аднойчы пачуў –“ кавалачак сала”.

Ано ўзьняўся – “Не даражэнькія,

сала павінна быць шмат!

Таму што яно...Разумеяце,

сала – гэта шмат чаго...”

.......................................

Шмат сала маёй Радзімы,-

гучыць!

 

Сала ды Купала.

А што мы,беларусы,маем?

Аничога ня маем...

- А шмат сала?

Гэткага замала...

- Чамуж замала,калi шмат сала?

.............................

А каго мы,беларусы,маем?

Амаль нiкога ня маем.

- А Янка Купала?

Замала...

- Чамуж замала,калi Янка Купала?

Гэта нямала.Да тагож - сала!

Купала ды сала?Сапрау"ды нямала...

Атож нам гавораць - анi вуглю,анi газу...

Калi пацёмкаць - убачыш адразу:

па першае - сала...

- Не, - шмат сала!

ды Янка Купала...

- У"жо нямала!

А бульбу маем? - Вось гэта справа!

Ад бульбы нi кроку:анi у"лева,анi у"права...

..............................

Ды якую жывёлу мы у"вогуле маем?

Нiякай?..А буслы? А зубры?..

- Ды сала!

Сьцiхнi ты з салам,ганi за Купалу!

...............................

Copyright © Sasha Mad, 12.10.25